جابجایی پروتز سینه یکی از عوارض احتمالی پس از جراحی پروتز یا بزرگ کردن سینه است که در برخی بیماران ممکن است در ماهها یا سالهای پس از عمل رخ دهد. در این حالت ، ایمپلنت از موقعیت طبیعی خود در مرکز بافت سینه خارج شده و به سمت بالا ، پایین یا طرفین حرکت می کند. این تغییر موقعیت می تواند باعث عدم تقارن سینه ها ، تغییر شکل ظاهری و در برخی موارد احساس ناراحتی یا کشیدگی در بافت سینه شود. عوامل مختلفی مانند تکنیک جراحی ، اندازه و نوع پروتز ، کیفیت بافت سینه، فعالیتهای شدید در دوران نقاهت و حتی ساختار طبیعی بدن فرد می توانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند. خوشبختانه با انتخاب جراح باتجربه ، رعایت توصیه های مراقبتی پس از عمل و انتخاب مناسب پروتز سینه ، احتمال بروز جابجایی ایمپلنت تا حد زیادی کاهش می یابد. در صورت بروز این عارضه نیز روش های اصلاحی و جراحی ترمیمی می توانند موقعیت پروتز را اصلاح کرده و فرم طبیعی سینه را بازگردانند.
علت جابجایی پروتز سینه
قبل از هر چیز لازم است عواملی که باعث جا ّبه جایی پروتز سینه می شوند را شناخت. اما باید این نکته را دانست که جا به جایی پروتز پستان یک شبه رخ نخواهد داد و ممکن است در طی چند ماه یا حتی چند سال این جا به جایی خود را نشان دهد. از مهم ترین دلایلی که باعث جابه جا شدن پروتز سینه می شود ، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- انقباض کپسول : این امکان وجود دارد تا اسکار ایجاد شده اطراف پروتز سفت شده و اصطاحاً دچار انقباض کپسولی شود. در این شرایط تغییر در فرم سینه ها با جابجایی پروتز سینه ها امکان پذیر خواهد بود.
- جاذبه زمین : یکی از دلایلی که می تواند در افتادگی سینه ها نقش داشته باشد ، تاثیر جاذبه زمین بر سینه ها است. در صورت استفاده از پروتز سینه و تغییر در شکل و ظاهر سینه ها ، این امکان وجود خواهد داشت تا سینه ها توسط جاذبه زمین دچار افتادگی و جا به جایی پروتز ها شوند که نتیجه عمل را دستخوش تغییراتی می کنند.
- وزن زیاد پروتز : در صورتی که پروتز استفاده شده ، در مقایسه با وزن و فرم بدن بزرگتر باشند ، این امکان وجود خواهد داشت که بیشتر در معرض تغییر موقعیت و جا به جایی باشند. همین موضوع اهمیت انتخاب بهترین جراح پروتز پستان را مشخص خواهد کرد تا به زیباجو بهترین مشاوره را دهد و زیباجو را از انتخاب ایمپلنتی بزرگ و نامتناسب با بدن منصرف کند و از عارضه های این امر آگاه سازد.
- تغییرات وزن زیباجو : عامل دیگری که می تواند در جا به جایی پروتز سینه نقش داشته باشد ، تغییرات وزن بدن زیباجو است. با تغییر در وزن ، امکان تغییر در فرم و سایز طبیعی سینه ها وجود داشته که در نهایت میتواند منجر به جابه جا شدن ایمپلنت شود.
- فعالیت ورزشی سنگین : انجام ورزش های سنگین که باعث تحرک زیاد بدن به ویژه سینه ها می شود ، این امکان وجود خواهد داشت تا پروتز استفاده شده ، دچار جا به جایی شود. علاوه بر آن هرگونه ضربه قوی در حین ورزش یا تصادفات و حوادث می تواند باعث بروز این جا به جایی شوند. پروتز های سینه در شرایطی که توسط پزشک معالج ، در محل مناسب خود قرار نگرفته باشد ، بیشتر در معرض جابه جایی خواهد بود و این موضوع نیز اهمیت مراجعه به متخصص و جراح پروتز سینه را بیش از پیش آشکار می سازد.
- کیفیت جنس پروتز : در صورتی که از پروتز هایی با کیفیت نه چندان مناسب در طول عمل استفاده شود ، این امکان وجود خواهد داشت تا پروتز سینه بیشتر در معرض جا به جایی باشد و احتمال بروز جابجایی پروتز سینه بیشتر خواهد بود.
جهت دریافت مشاوره از دکتر کامران دولتشاهی ، فرم زیر را پر کنید :
علائم جابجایی پروتز سینه
این عارضه که پس از جراحی پروتز سینه بسیار نادر است اما با علائم و نشانه هایی همراه است. برخی از این نشانه ها در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.
-
تغییر در فرم و شکل سینه ها از علائم جابجایی پروتز سینه
در صورتی که سینه ها دچار تغییر در شکل و فرم پس از پروتز سینه شوند ، این امکان وجود خواهد داشت که فرد زیباجو دچار جابه جایی پروتز شده باشد. حتی در مواقعی این تغییر در سایز و فرم بسیار واضح خواهد بود یا در مواقعی با لمس امکان پذیر خواهد بود.
-
احساس ناخوشایندی یکی از علائم جا به جایی پروتز پستان
این حس ناخوشایند می تواند هرگونه علائمی مانند درد ، خارش ، فشار و تنگی باشد. این احساس ناخوشایندی در زیباجویان ، در حالت دراز کشیده یا ایستاده بیشتر خود را نمایان می سازد.
-
تغییر در محل اسکار ناشی از جاگذاری پروتز سینه
در برخی موارد ممکن است محل اسکار و رد بخیه پروتز سینه تغییر کند و به بالا یا پایین جا به جا شود. در این شرایط می توان این احتمال را داد که این تغییر در محل اسکار سینه ها ، دچار جا به جایی پروتز سینه شده باشد.
-
تغییر در محل نوک سینه ها
در شرایطی که محل نوک سینه ها دچار تغییر شود که به بالا یا پایین برود ، می توان به این نتیجه رسید که سینه دچار جا به جایی پروتز سینه شده باشد. در هنگامی که نوک سینه ها از سوتین بیرون می زند ، نشان می دهد که سینه ها بالا آمده و حتی می توان گفت که پروتزها دچار جا به جایی درون سینه ها شده اند.
با مشاهده هر گونه از این علائم لازم است جهت انجام معاینات بیشتر به نزد پزشک معالج مراجعه کرده تا اقدامات درمانی در صورت نیاز انجام شوند.
آیا خوابیدن بد باعث جابجایی پروتز سینه می شود ؟
خوابیدن در وضعیت نامناسب در هفته های ابتدایی بعد از جراحی پروتز سینه می تواند تا حدی در جابجایی ایمپلنت نقش داشته باشد، زیرا در این دوره بافت های اطراف پروتز هنوز به طور کامل تثبیت نشده اند. اگر فرد زودتر از زمان توصیه شده به پهلو یا روی شکم بخوابد ، فشار وارد شده به سینه ها ممکن است باعث حرکت جزئی پروتز در محل خود شود. به همین دلیل معمولا جراحان توصیه می کنند بیماران در چند هفته اول پس از عمل به صورت طاق باز و با زاویه ای ملایم بخوابند و از خوابیدن روی شکم یا پهلو خودداری کنند. البته پس از گذشت دوره ترمیم اولیه و زمانی که بافت ها به خوبی ترمیم شده اند ، نحوه خوابیدن معمولاً تأثیر قابل توجهی بر موقعیت پروتز ندارد. رعایت دقیق توصیه های پزشک ، استفاده از سوتین طبی و پرهیز از فشار مستقیم روی سینه ها در دوران نقاهت به کاهش احتمال جا به جایی پروتز سینه کمک می کند.
انواع روش های ترمیم و اصلاح جابجایی پروتز سینه
جا به جایی پروتز سینه یکی از عوارضی است که ممکن است در برخی بیماران پس از جراحی بزرگ کردن سینه یا بازسازی سینه رخ دهد. در این حالت ایمپلنت از موقعیت طبیعی خود خارج شده و باعث تغییر شکل ، عدم تقارن یا نارضایتی ظاهری می شود. خوشبختانه با پیشرفت تکنیک های جراحی ، روش های مختلفی برای اصلاح این مشکل وجود دارد. انتخاب روش مناسب به علت جابجایی ، وضعیت بافت سینه و شرایط بیمار بستگی دارد و معمولاً توسط جراح متخصص پس از معاینه دقیق تعیین می شود.
کپسولورافی (Capsulorrhaphy)
کپسولورافی یکی از رایج ترین روش های جراحی برای اصلاح جابجایی پروتز سینه است. پس از قرار دادن ایمپلنت در بدن ، بافتی به نام کپسول در اطراف آن تشکیل می شود که مانند یک لایه محافظ عمل می کند. در برخی موارد این فضا بیش از حد گشاد می شود و باعث حرکت یا جا به جایی پروتز سینه به سمت بالا ، پایین یا طرفین می شود. در جراحی کپسولورافی ، جراح با استفاده از بخیه های داخلی بخشی از این کپسول را جمع کرده و فضای ایجاد شده برای پروتز را کوچک تر و کنترل شده تر می کند تا ایمپلنت در موقعیت صحیح خود تثبیت شود. این روش معمولاً زمانی استفاده می شود که علت جابجایی ، بزرگ بودن بیش از حد پاکت پروتز باشد. کپسولورافی می تواند به بازگرداندن تقارن سینه ها و بهبود فرم ظاهری آن ها کمک کند و اغلب همراه با تنظیم مجدد موقعیت ایمپلنت انجام می شود.
تعویض یا تغییر اندازه پروتز سینه
در برخی موارد جابجایی پروتز سینه به دلیل انتخاب اندازه نامناسب ایمپلنت رخ می دهد. پروتزهای بسیار بزرگ ممکن است فشار بیشتری به بافت های اطراف وارد کنند و به مرور زمان باعث کشیده شدن پاکت پروتز و حرکت ایمپلنت شوند. در چنین شرایطی یکی از روش های اصلاحی ، تعویض پروتز سینه با ایمپلنتی با اندازه یا شکل مناسب تر است. جراح در این جراحی ترمیمی ابتدا پروتز قبلی را خارج کرده و پس از بررسی وضعیت بافت و پاکت ایجاد شده ، ایمپلنت جدیدی را انتخاب می کند که با ساختار بدن بیمار هماهنگی بیشتری داشته باشد. این کار میت واند به تثبیت بهتر پروتز و کاهش احتمال جابجایی مجدد کمک کند. علاوه بر اندازه ، گاهی تغییر نوع پروتز یا شکل آن نیز برای دستیابی به تقارن بهتر و فرم طبیعی تر سینه ها انجام می شود.
تغییر محل قرارگیری پروتز (Pocket Change)
در برخی بیماران جابجایی پروتز سینه به دلیل مناسب نبودن محل اولیه قرارگیری ایمپلنت ایجاد می شود. برای مثال ممکن است پروتز در ابتدا بالای عضله سینه قرار داده شده باشد اما با گذشت زمان حرکت کرده یا ظاهر طبیعی مطلوبی ایجاد نکند. در چنین شرایطی جراح می تواند با انجام جراحی ترمیمی ، محل قرارگیری پروتز را تغییر دهد. در این روش ، ایمپلنت از پاکت قبلی خارج شده و پاکت جدیدی در موقعیتی متفاوت ، معمولاً زیر عضله سینه یا در لایه مناسب تر ، ایجاد می شود. سپس پروتز در این محل جدید قرار داده می شود تا ثبات بیشتری داشته باشد. تغییر محل قرارگیری ایمپلنت می تواند به بهبود فرم سینه ، کاهش حرکت غیرطبیعی پروتز و ایجاد ظاهری طبیعی تر کمک کند و در برخی موارد با روش های تقویتی دیگر نیز ترکیب می شود.
استفاده از مش یا ماتریکس بیولوژیک (ADM)
در مواردی که بافت سینه ضعیف است یا احتمال جابجایی مجدد پروتز سینه وجود دارد ، جراح ممکن است از مواد تقویتی مانند مش جراحی یا ماتریکس پوستی بدون سلول (ADM) استفاده کند. این مواد به عنوان یک لایه حمایتی در اطراف پروتز قرار می گیرند و به تقویت بافت های نگهدارنده کمک می کنند. با استفاده از این تکنیک ، پاکت پروتز بهتر شکل داده می شود و احتمال حرکت یا جابجایی ایمپلنت کاهش می یابد. این روش معمولاً در جراحی های ترمیمی پیچیده یا در بیمارانی که چند بار دچار جابجایی پروتز شده اند کاربرد دارد. مش یا ADM به مرور زمان با بافت بدن ترکیب میشود و حمایت بیشتری برای حفظ موقعیت صحیح پروتز فراهم می کند. استفاده از این تکنیک می تواند به افزایش پایداری نتیجه جراحی و بهبود فرم نهایی سینه ها کمک کند.
